Ogrzewanie centralne zastąpiło ogrzewanie piecowe. W budynkach jednorodzinnych lub mieszkaniach stosuje się ogrzewanie centralne którego czynnikiem nośnym ciepła jest woda lub powietrze. Jeśli czynnikiem roznoszącym ciepło po pomieszczeniach jest woda to wtedy konieczna jest instalacja oparta na rurach doprowadzających ciepłą wodę do grzejników. W przypadku domu piętrowego konieczne jest pociągniecie tak zwanych pionów. Pionów może być jeden lub dwa w zależności od potrzeb. Najważniejszą częścią każdej instalacji grzewczej jest piec centralnego ogrzewania w którym powstaje ciepło wytwarzane w wyniku spalania różnego rodzaju paliwa. Ciepło przekazywane jest do nośnika ciepła jakim jest woda która rurami wędruje do poszczególnych pokoi i je nagrzewa. Kotły grzewcze mogą być opalane węglem kamiennym lub brunatnym, gazem, biomasą, prądem elektrycznym lub olejem. Najlepszą sprawność mają kotły opalane paliwami płynnymi. Piece kondensacyjne osiągają sprawność do stu dziesięciu procent gdyż odzyskują dodatkowo energię jaka powstaje przy skraplaniu spalin. Do ogrzewania domu można również wykorzystać pompy ciepła które pozyskują ciepło z otoczenia a źródłem energii w ich przypadku może być woda lub powietrze. Wodne instalacje grzewcze mogą być zbudowane z elementów miedzianych, stalowych lub z tworzyw sztucznych. Rury z miedzi oraz tworzyw sztucznych są bardzo trwałe i odporne na korozję. Rury stalowe są znacznie tańsze ale mniej odporne więc krócej będą służyć. Wszystkie elementy typu rury, złączki, zawory muszą mieć odpowiedni certyfikat bezpieczeństwa który dopuszcza do ich używania w instalacjach centralnego ogrzewania. Jeśli instalacje grzewcze układane są w podłodze to wtedy kładzie się je z jednego odcinka rury od rozdzielacza do grzejnika. Do instalacji podłogowych wykorzystuje się rury z tworzywa sztucznego ponieważ tego typu rury są giętkie i łatwo się je układa na podłożu. Instalacje podłogowe należą do bardzo ekonomicznych gdyż ogrzane powietrze z podłogi unosząc się pod sufit jest rozprowadzane równomiernie.

Instalacja w zależności od zastosowanego zbiornika wody może być otwarta lub zamknięta. Woda krążąc w instalacji zwiększa swe ciśnienie gdyż ma większą objętość niż woda zimna. Muszą być zastosowane odpowiednie zabezpieczenia przez zwiększonym ciśnieniem wody czyli zbiorniki w których gromadzi się nadmiar wody. Zbiorniki mogą być otwarte lub zamknięte. Zbiorniki otwarte czyli tak zwane bezciśnieniowe montowane są na rurze wychodzącej z kotła w najwyższym punkcie instalacji. Woda przelewa się do takiego zbiornika w miarę wzrostu ciśnienia i pod własnym ciężarem wraca do kotła. Zbiornik zamknięty czyli ciśnieniowy ma zabudowaną wewnątrz membranę która oddziela tą część naczynia która połączona jest z instalacją od części która wypełniona jest gazem. Gdy woda zwiększa swą objętość naciska na membranę co powoduje sprężanie się gazu który znajduje się po jej drugiej stronie. Gdy ciśnienie w instalacji spada gaz się rozpręża i wypycha wodę do instalacji. Tego typu naczynie wzbiorcze może być montowane w dowolnym miejscu instalacji. Instalacje zamknięte najlepiej się sprawdzają w przypadku instalacji nowoczesnych z kotłem grzewczym nowej generacji oraz grzejnikami stalowymi lub płytowymi. Tego typu instalacje są doskonale zabezpieczone przed korozją gdyż są szczelne i powietrze nie ma do nich dostępu. Niektóre kotły grzewcze są oryginalnie wyposażone w zamknięte naczynie wzbiorcze umieszczone wewnątrz obudowy kotła. Niestety instalacja zamknięta nie nadaje się do kotłów opalanych paliwem stałym gdyż w wyniku spalania temperatura wody może wzrosnąć powyżej stu stopni Celsjusza a wygaszenie paleniska nie jest tak łatwą sprawą więc powstała para wodna może rozerwać nie tylko kocioł ale również instalację. Do instalacji na opał stały stosuje się instalację otwartą w której naczynie wzbiorcze może przejąć cały nadmiar gorącej wody. Najłatwiejszym sposobem na modernizację instalacji centralnego ogrzewania jest całkowita jego wymiana. Dobrze zaprojektowana i dobrze wykonana instalacja wpłynie znacznie na komfort cieplny jak również w znaczący sposób może obniżyć koszt eksploatacji i ogrzewania mieszkania lub domu.

Ogrzewanie domu powietrzem najlepiej się sprawdza w przypadku domów budowanych w systemie szkieletowym gdyż występuje tam mała akumulacyjność poszczególnych przegród dzięki czemu o wiele łatwiej jest przeprowadzić kanały powietrzne potrzebne do rozprowadzania ciepłego powietrza. Ogrzewanie to doskonale spełnia swą rolę jeśli zamierzamy dzięki jednej instalacji zapewnić ogrzewanie w całym domu. W przypadku takiej instalacji nie tylko ogrzewamy dom ale również go wentylujemy co jest bardzo potrzebne szczególnie gdy wentylacja ogólna domu szwankuje. Źródłem ciepła w instalacji jest najczęściej kominek z zamontowanym odpowiednim wkładem. Ogrzane powietrze systemem kanałów wędruje z kominka do poszczególnych pomieszczeń i dociera tam prze kratki nawiewne. Kratki nawiewne montuje się najczęściej w podłodze pod oknami gdyż wtedy ciepłe powietrze wędruje na okna i ogrzewa szyby. Jak wiadomo to właśnie przy szybach jest najchłodniejsze powietrze. Innym rozwiązaniem jest umieszczenie kratek nawiewnych około piętnastu do dwudziestu centymetrów od sufitu. Dzięki takiemu rozwiązaniu unikniemy unoszenia się kurzu wraz z powietrzem z podłogi. To rozwiązanie też jest nieszczególne gdyż gorące powietrze owiewa głowę a powietrze na wysokości nóg jest chłodne. Najlepiej wypośrodkować te dwa rozwiązania i umieścić kratki tak aby nawiew był równomierny. W głównym kanale rozprowadzającym ciepłe powietrze po mieszkaniu instaluje się filtry jak również można tam umieścić kanałowe nawilżacze powietrza. Ogrzewanie domu przy pomocy powietrza należy do jednych z najtańszych. Aby jeszcze bardziej ekonomiczne było tego typu ogrzewanie można zainstalować urządzenie do recyrkulacji powietrza czyli powietrze wywiewane z pomieszczeń jest powtórnie podgrzewane i kierowane powrotem do instalacji. Do recyrkulacji nie nadaje się powietrze wywiewane z łazienki, WC oraz kuchni. Ponieważ powietrze nie powinno krążyć bez ustanku należy jego część odprowadzić na zewnątrz a w jego miejsce wprowadzić świeże.

W większości polskich domów stosuje się ogrzewanie wodne. Jest to system kotłów, sterowników, rur oraz właściwych urządzeń grzewczych, w których środkiem oddającym ciepło do otocznia jest podgrzana woda. Zgodnie z tą zasadą woda jest podgrzewana w kotle przez energię, powstałą ze zużycia jakiegoś rodzaju paliwa. Najpowszechniej w tym celu stosuje się węgiel, drewno, gaz, czy energię elektryczną. Woda powinna nagrzewać się w krótkim czasie, natomiast długo oddawać energię do otoczenie, aby ten system sprawnie działał. Zalet tego systemu jest wiele. Przede wszystkim jest on stosunkowo tani, wygodny, daje zadowalające rezultaty, a koszt instalacji szybko się zwraca. Instalacja w naszych warunkach klimatycznych powinna przetrwać nawet kilkadziesiąt lat. Czasem słyszy się głosy, że ogrzewanie wodne idealne jest jedynie dla tych krajów, w których temperatura w ciągu roku jest w miarę stabilna, tzn. nie notuje się bardzo mroźnych zim. Istnieją bowiem obawy, że wysokie mrozy mogą doprowadzić do pęknięć i awarii systemu, na skutek niszczącej siły zamarzającej wody, która powiększa swoją objętość. W rzeczywistości takie sytuacje zdarzają się bardzo rzadko, a ich powodem jest głównie nieprawidłowo zainstalowana lub bardzo stara i skorodowana instalacja. Należy zatem przed zainstalowaniem całego systemu dokładnie sprawdzić wszystkie połączenia, aby w przyszłości uniknąć niespodzianek. Co kilka lat konieczny jest także przegląd wszystkich urządzeń. Największą zaletą tego sposobu ogrzewania jest jego duża wydajność. Grzejniki możemy zamontować w kilku miejscach, w zależności od naszej fantazji, możliwości i rozmiarów pomieszczeń można zainstalować jeden lub kilka grzejników w pokoju. Dzięki ogrzewaniu wodnemu możliwe jest szybkie osiągnięcie temperatury, który zapewni nam komfort termalny. Ważne jest także to, że jest to powszechny system, w razie napraw i konserwacji nie będziemy mieć problemów ze znalezieniem odpowiednich części oraz zatrudnieniem fachowców, którzy zajmą się naprawą i konserwacją.

W zależności od rodzaju budynku, liczby planowanych grzejników oraz wielkości instalacji musi być ona odpowiednio dobrana. Mamy różne systemy grzewcze jak na przykład jednorurowe lub trójnikowe. W przypadku układu trójnożowego na rurze zasilającej montowane są trójniki do których montowane są krótkie odcinki rur które doprowadzają wodę do poszczególnych grzejników. Mogą tu być zastosowane zarówno rury sztywne jak i giętkie. Przewody doprowadzające wodę mogą być prowadzone w podłodze, wzdłuż ścian, w ściankach instalacyjnych. Instalacja która będzie położona w podłodze musi być odporna na obciążenia mechaniczne. Innym rozwiązaniem jest system rozdzielaczowi i wtedy na każdej kondygnacji do której dociera pion montowane są rozdzielacze i do nich doprowadzane są rury do grzejników i od grzejników. Rury są doprowadzane osobno do każdego grzejnika. Jeśli rury są prowadzone w listwach przypodłogowych to wtedy znajdzie zastosowanie system jednorurowy. W nowym budownictwie najczęściej stosuje się systemy grzewcze prowadzone w podłodze gdyż taki system jest prawie niewidoczny a co za tym idzie bardzo zyskują na estetyce poszczególne pomieszczenia. Ogrzewanie podłogowe najlepiej projektować już w fazie projektowania mieszkania bądź budynku gdyż projektant musi uwzględnić miejsce na przewody grzewcze w podłodze oraz na izolację tego systemu. Izolację w zależności od wymagań może być styropian lub wełna mineralna. Rury powinny mieć otulinę cieplną. Również rury które będą prowadzone w bruzdach przyściennych muszą być otulone otuliną lub rurą izolacyjną. Jeśli dom ma konstrukcje szkieletową można wykorzystać na poprowadzenie instalacji grzewczej konstrukcje nośne budynku lub zaprojektować tak zwane ścianki instalacyjne. W starszym budownictwie można poprowadzić rury przy ścianach i osłonić je listwami maskującymi. W zależności od możliwości montażu mamy instalacje grzewcze grawitacyjne lub pompowe. Bardziej wydajne są instalacje z wymuszonym poprzez pompę obiegiem. Również zastosowane rury mają mniejszą średnicę.