Zadaniem centralnego ogrzewania jest dostawa ciepłej wody, powietrza lub pary wodnej do grzejników w celu ogrzania pomieszczenia. Prawidłowe rozmieszczenie grzejników gwarantuje komfortowe rozprowadzenie ciepła. Historia grzejnika rozpoczęła się w 1855 roku. Franz San Galli nazwał swój kaloryfer ciepłą skrzynką. Mimo tego, że wynalazca urodził się w Szczecinie opatentował swoje dzieło w Niemczech i Ameryce, dlatego tam produkcja zaczęła się znacznie szybciej. Grzejniki dzielą się na wiele rodzajów. Zacznę od grzejnika Faviera, który najczęściej jest stosowany w Polsce na klatkach schodowych i w obiektach użytku publicznego. Nie jest to grzejnik odpowiedni dla lokali mieszkalnych, z tego względu, że nie jest zbyt urokliwy. Skutecznie szpeci każde pomieszczenie, w którym się znajduje. Najbardziej popularne są grzejniki konwekcyjne. Praktycznie są w każdym gospodarstwie domowym. Poprzez grawitacyjny przepływ powietrza w środku radiatora kaloryfera, grzejnik nagrzewa się i oddaje to ciepło na zewnątrz. Podstawową wadą ogrzewania pomieszczeń grzejnikami jest brak równomierności ciepłego powietrza. Bliżej kaloryfera mamy cieplej, a czym dalej, tym chłodniej. Jest to wada, która powoduje, że coraz więcej ludzi decyduje się na ogrzewanie podłogowe, które działa na całej swojej powierzchni. Prędkość nagrzewania się kaloryferów jest pewnym dyskomfortem, gdyż trzeba czekać, aż zagrzeje się woda w całym grzejniku. Niewątpliwie dużym plusem jest możliwość regulacji temperatury. Każdy grzejnik jest wyposażony w odpowiedni regulator, którym możemy nastawić maksymalną temperaturę, minimalną lub całkowicie go wyłączyć. Kiedy grzejnik już się nagrzeje i oddaje ciepło, to bardzo komfortowy jest fakt, że jest utrzymywana stała temperatura w pomieszczeniu. Bardzo ważny jest również wybór pomiędzy grzejnikiem żebrowanym lub płytowym. Dobrym pomysłem jest zamontowanie specjalnego grzejnika łazienkowego. Grzejnik ma nawet swój pomnik, który staną w Sankt Petersburgu w 2005 roku. Ma około 2 metrów wysokości i waży ponad 200 kilogramów.

Dom pasywny to nowa technologia, która polega na budowaniu domu o bardzo dobrych parametrach izolacyjnych. Idea domów pasywnych opiera się na zastosowaniu takich rozwiązań, by zmniejszyć do minimum pobór energii. Według najnowszych badań firm, które zajmują się tą technologią, wynika, że zużycie prądu jest ośmiokrotnie mniejsze, niż w standardowych, nowych obiektach. Ogrzewanie całego domu odbywa się bez znanych metod grzewczych, a jedynie się dogrzewa wentylację. Bardzo ważnym elementem domu jest jego usytuowanie względem kierunków świata. Budynek jest tak ustawiany, by maksymalnie korzystać z energii słonecznej, która jest bezpłatna (jeszcze). Poprzez słońce oświetlamy przeszklone pomieszczenia i dogrzewamy, oszczędzając na standardowych kosztach ogrzewania. Koszt budowy domu pasywnego jest o wiele droższy, niż tradycyjnego. Nawet, jeśli w standardowym domu wykorzystamy materiały o małej przenikliwości ciepła (dobre okna, drzwi, styropian) to i tak koszt domu pasywnego, będzie większy o około 30 %. W zachodniej Europie te koszty nie różnią się, aż tak bardzo. Domy energooszczędne są podobne do domów pasywnych, ale nie są tak restrykcyjne. Dopuszcza się korzystanie z kominków, szczególnie tych, które są wyposażone w płaszcz wodny, który poza ogrzewaniem pomieszczenia, podgrzewa wodę w łazience i kuchni. Kompromisem pomiędzy tymi technologiami jest stosowanie rekuperatora, który bez względu na nazewnictwo jest świetną metodą do wentylowania pomieszczeń i jednocześnie oszczędzania. Rekuperator zapewnia niesamowity komfort. Jego genialność polega na tym, że powietrze, które ucieka przez kratki wentylacyjne jest wypuszczane na zewnątrz i ogrzewane do temperatury zbliżonej w pomieszczeniu. Zapewnia to wpuszczanie cały czas świeżego powietrza, które jest nagrzane, przez co nie mamy strat ciepła. Jedyną niewiadomą jest to, po jakim czasie zwróci nam się koszt założenia rekuperatora. Jedni mówią, że po 3 latach, a inni po 15, a jeszcze inni (sceptycy), że nigdy się nie zwróci.

Ogrzewanie nawiewowe ma swój początek już w czasach starożytnych Rzymian. Na dzień dzisiejszy jest to metoda najbardziej rozpowszechniona w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. W Polsce jest dostępna od początku XXI wieku. Ogrzewanie nawiewowe łączy dwie bardzo ważne funkcje. Nagrzewa równomiernie pomieszczenie i jednocześnie odpowiednio wentyluje, zapewniając odpowiednią wilgotność powietrza. Jest to sposób ogrzewania coraz bardziej popularny, gdyż cena jest z roku na rok dostępniejsza. Najważniejszym elementem tego ogrzewania jest piec nadmuchowy, który jest zasilany olejem opałowym lub gazem ziemnym. Do niego należy podłączyć kanały powietrzne, które będą wtłaczały nagrzane powietrze do pomieszczeń. Bardzo ważne są również kratki nawiewowe, którymi reguluje się przepływ powietrza. Piec nagrzewa powietrze do temperatury maksymalnej plus 35 stopni Celsjusza i wtłacza przez kratki do pokoju. Powietrze miesza się, a jego część jest oddawana do obiegu powrotnego, który pobiera dodatkowo trochę powietrza z zewnątrz. Mimo tego, że zaczerpnięte powietrze będzie zimne, zanim wróci do pomieszczenia, zdąży się już nagrzać. Ten system gwarantuje nam odpowiednią wentylacją i sprawia, że zawsze mamy świeże powietrze. Ta metoda ogrzewania jest niezwykle szybka, z tego względu, że bezpośrednio ogrzewa się powietrze, a nie najpierw na przykład woda, która dopiero trafi do zimnego kaloryfera. Latem możemy nasze ogrzewanie zamienić na klimatyzację, dzięki odpowiednim modułom. Bardzo dużą zaletą jest również sterowanie tym ogrzewania. Możemy wyznaczyć sobie pomieszczenia, gdzie ma być temperatura na poziomie na przykład 10 stopni, a w drugiej części domu 25. Jest to metoda, która zapewnia duży komfort, nie wymaga zakładania grzejników i nie jest wbrew pozorom taka droga. Koszt pieca waha się w granicach od 5 do 12 tysięcy złotych. Cała reszta kosztuje mniej więcej tyle samo, co w tradycyjnych ogrzewaniach. Uważam, że jest to najlepszy sposób na ogrzewanie domu o powierzchni powyżej 100 metrów kwadratowych.

Kiedy już zbliżamy się do końca budowy z przyjemnością wybieramy grzejniki głownie na podstawie wyglądu. Tymczasem trzeba również wziąć pod uwagę ich moc oraz rodzaj, od którego zależy komfort cieplny i wygoda ich użytkowania. Tak więc zacznijmy od wyboru mocy grzejników. Zależy ona od zapotrzebowania na ciepło danego pomieszczenia oraz od parametrów ich pracy.

Ponieważ warunki pracy grzejników ulegają nie ustanym zmianom a w pomieszczeniach funkcjonują różne tak zwane obce źródła ciepła (np. oświetlenie).

Nie musimy precyzyjnie określać ich mocy. Wystarczy że przyjmiemy tą wskaźnikową która dla ocieplonych domów zgodnie z aktualnymi wymogami wynosi od 50 do 70 W/m/2. Moc taką grzejnik powinien osiągać przy nominalnych parametrach pracy instalacji np. 70/50/20. Rodzaj wybranego grzejnika przede wszystkim wpływa na komfort cieplny i wygodę użytkowania jak i w pośredni sposób na wystrój wnętrza. W obecnym czasie stosuje się następujące rodzaje grzejników: płytowe są jednymi z najczęściej stosowanymi co powoduje estetyczny wygląd oraz wysoka efektywność cieplna. Są dostępne w kilku wersjach które różnią się liczbą płyt grzejnych ( są jedno, dwu lub trzy, płytowe) jak i sposobem podłączenia (wyróżnia się dwa rodzaje przyłącza dolne albo boczne). Powinny one być montowane w zamkniętych systemach ogrzewania ze względu na przyśpieszoną korozję, gdy woda obiegowa ma kontakt z powietrzem. Następne w kolei są grzejniki członowe. Produkuje się je z aluminium lub żeliwa. Są składane z elementów które można ze sobą łączyć w zestawy o dowolnej długości. Montuje się je głównie w instalacjach typu otwartego ponieważ charakteryzuje się wysoką odporności na korozję. Kolejnym typem grzejników są grzejniki konwektorowe. Ze względu na sposób przekazywania ciepła instalowane często jako kanałowe np. pod sięgającymi podłogi oknami jak i w kuchni czy łazience. Ostatnim z rodzajów grzejników to ozdobne. Montowane one są najczęściej w łazienkach ponieważ równocześnie pełnią one funkcję suszarki do ręczników. Niektóre typy wyposażone są wyposażone w dodatkową grzałkę elektryczną co umożliwia nam ogrzewanie pomieszczenia gdy instalacja centralnego ogrzewania jest wyłączona. Grzejniki przekazują do pomieszczeń ciepło dzięki obiegowi wody krążącej w instalacji. Woda jest ogrzewana przez kocioł lub inne urządzenie grzewcze jak np. kominek, kolektor słoneczny lub pompę ciepła. Efektywność ogrzewania zależy w dużej mierze od sposobu przekazywania ciepła przez grzejnik, poprzez konwekcje lub promieniowanie. W określonym typie grzejników zawsze dominuje jeden sposób.